HET WOORD IS VLEES GEWORDEN

Zie, ik verkondig u een vreugdevolle boodschap die bestemd is voor het hele volk.
Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer, in de stad van David.

Lucas 2,10-11


Met de geboorte van dit Kind, de Verlosser, begint de volheid der tijden die de geschiedenis van de tijdelijke gebeurtenissen verruimt tot ver over de tijd en de ruimte, die de ‘dodelijke’ loop van de tijd met haar begrensde opeenvolging meeneemt tot in het eeuwige Leven dat niet voorbij gaat.

Geschiedenis en eeuwigheid, hemel en aarde, volheid van God en volheid van de mensheid komen bij elkaar in de geboorte van dit kleine Kind.

Het Woord is vlees geworden en heeft zijn tent onder ons opgeslagen. Immanuel, God met ons.

Een onweerstaanbaar Liefdeselan zet God ertoe aan zich niet vast te klampen aan die zo verheven rang van zijn ongeschapen-zijn, en om zich te verbergen niet meer alleen in de ontoegankelijke afgronden van zijn Goddelijkheid, maar ook in de vezels van het vlees van een heel klein kindje.

Datzelfde elan dat van alle eeuwigheid Leven is, vaderlijk Leven en filiaal Leven, in een Spiratie (‘Ademing’) zonder begin noch einde, zet Hem ertoe aan tot de kinderen van Adam te gaan, en wel zozeer dat Hij, onze God, overgaat naar de andere kant, of beter gezegd naar de kant van de ander ; die ander die Hijzelf heeft geschapen, beeld van zijn Schoonheid, maar anders dan zijn Goddelijkheid, zijn schepsel, dat vol heimwee is naar zijn ongeschapen Liefde-Licht, en tegen wie Hij niet kan ingaan. Zijn Liefde voor zijn schepsel gaat zover dat Hij zich laat reduceren tot het niets van de mens zonder op te houden God te zijn.

In zijn goddelijke Persoon voltrekt Hij de vereniging zonder vermenging van de twee naturen, de goddelijke natuur en de menselijke natuur, zonder dat beide naturen een verandering ondergaan, elke natuur wordt in zichzelf geëerbiedigd.

God voortgebracht vóór de eeuwen uit de substantie van zijn Vader, en mens geboren in de tijd uit de substantie van zijn Moeder. Onpeilbaar Mysterie dat wij radicaal onmachtig zijn te vatten, en dat we behoren te ontvangen in bewondering die overgaat in aanbidding.


O Mysterie onvatbaar meer dan welk ander mysterie ook.
Door mens te worden laat God zich slechts begrijpen
dan door nog onbegrijpelijker te verschijnen.
Hij blijft verborgen in de openbaring zelf.

De heilige Maximus de Belijder

Ieshua'